Twoje mieszkanie potrzebuje pomocy ?       Planujesz remont ?       Szukasz solidnej ekipy remontowej ?

                                  


REMONT ŁAZIENKI
czas remontu ok 120 roboczogodzin

Łazienka - jedno z pomieszczeń naszego mieszkania czy domu, o ważnym przeznaczeniu ... ale nie zagłębiajmy się w szczegóły. Nadchodzi czas, gdy nasza łazienka nie prezentuje się już zbyt okazale lub znudziła nam się wanna i marzymy o kabinie prysznicowej, a na dodatek Spółdzienia wymianiała piony kanalizcyjne.

       



   

Decyzja - remontujemy. Niestety remont łazienki wiąże się w znaczną ingrencją w powierzchnie pomieszcznia, rezygnacje z niektórych wygód np. kąpiel. Wiąże się też z sporym wydatkiem finansowym od 10 tysięcy PLN "w górę".

DZIEŃ 1.

Startujemy... demontaż armatury, starej ceramiki - WC, umywalka, usunięcie wanny, zaślepienie rur po demontarzu armatury. I możemy przystąpić do skucia starych kafelek wraz z warstwą kleju ze ścian i podłogi, usunięcie pozostałości tynku. Jeszcze tylko wynoszenie powstałego gruzu budowlanego.
UWAGA: Odpady typu gruz budowlany wymagają oddzielnego składowania, tym samym nie wolno wyrzucać ich do odpadów komunalnych. Ważne aby zoapotrzyć się w kontener lub worek na odpady budowlane tzw. BIG BAG - dostępne w Miejskich Przedsiębiorstwach Gospodarki Komunalnej lub podmiotach prywatnych świadczących usługi wywozu odpadów po remontowych.

   


DZIEŃ 2-3.

Instalcje w łazience: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, wentylacyjna, centralnego ogrzewania oraz często spotykana w naszych mieszaniach - gazowa. Gruntowny remont łazienki wymaga wymiany instalacji całej lub częściowej (w newralgicznych miejscach), aby dostosować przyłącza instalacji do nowych urządzeń sanitarnych tj. wanna, kabina prysznicowa, umywalka, muszla WC itd. - w przypadku zmiany ich umiejscowania w przestrzeni łazienki. Generalnie, jeśli instalacje wykonane są w starej technologii: stalowe rury wodne , aluminiowe przewody elektryczne - niezbędne jest wykonanie nowej instalcji w nowych technologiach zapewniające sprawne i niezawodne użytkowanie wszelkich urządzeń w łazience. Po wykonaniu instacji wodnej, gazowej, kanalizacji - sprawdzamy ich szczelność. Następnie zabezpieczamy instalacje wodną i kanalizacyjną pianką poliuretanową lub otuliną.
UWAGA: Przy planowaniu i montażu instalacji należy dokanać niezbędnych pomiarów w celu odpowiedniego wyprowadzenia przyłączy instalacji (w poziomie i pionie). Nieodpowiednie rozplanowanie instalacji i wypowadzenie przyłączy może spowodować utrudnienia przy montażu i zaburzyć symetrie pomiędzy zamontowaną ceramiką i armaturą.



   


DZIEŃ 4.

Po napuszczeniu powierzchni ścian emulsją gruntującą, przystępujemy do pionizacji ścian. Żadko zdarza się, aby ściany w pomiszczenich "trzymały pion". W skrajnych przypadkach odchyłki na powierzchni ściany dochodzą do kilku centymetrów. Najprostszą metodą uzyskania pionowych i zbierznych ścian jest ich pionizacja za pomocą płyt karton-gipsowych GKBi, impregnowanych ze względu na wigloć występującą w pomieszczeniach tj. łazienka.
UWAGA: Płyty mocujemy do ścian za pomocą kleju gipsowego. Należy pamiętać o wycięciu w powierzchni płyt wszelkich otworów odsłaniających przyłacza instalacji, przed zamocowaniem płyty do ściany.

       


DZIEŃ 5-10

Kafelkujemy... Położenie płytek ceramicznych wydaje się trywialną sprawą, lecz należy przemyśleć kilka aspektów przed rozpoczęciem klejenia. Przede wszystkim dokonać przymiarki ułożenia płytek na płaszczyźnie ściany, tak aby docinki płytek nie były zbyt wąskie; układ płytek ozdobnych w miejscach, gdzie zostaną odpowiednio wyeksponowane.
UWAGA: Warto przy zakupie płytek ceramicznych sprawdzić, czy dane kafelki są z jednej partii tzn. mają jednakową kalibracją (rozmiar) oraz identyczny odcień koloru. Klej zastosowany do umocowania płytek też powinien być odpowiednio dobrany. Nie należy zbyt oszczędnie wybierać zaprawy klejowej, bo w perspektywie może odbić się na jakości wykonania prac - pęknięcia i tzw. pajączki. W przypadku, gdy płytki będą klejone do powierzchni płyt GKBi należy wybrać klej elestyczny i taki jest w tym przypadku zalecany. Istnotną kwestią jest również dobór krzyżyków dystansowych, gdyż płytki mogą różnić się wymiarami pomiędzy poszczególnymi płytkami w paczce. W przypadku, braku określenia przez producenta płytek - należy dobrać według zasady: krzyżyk musi być o rozmiar większy niż najwięszka różnica pomiędzy płytkami z paczki.

   

Po zakafelkowaniu głównych płaszczyz ścian pozostała jeszcze: zabudowa sufitu, zabudowa rur kanalizacyjnych z wyższej kondygnacji, pionów centralnego ogrzewania i rezerwuaru wodnego WC.
Zabudowa rezerwuaru wodnego WC. Ten typ WC wymusza konieczność zabudowy stelaża wraz z rezerwuarem wodnym, na którym mocujemy muszlę. Konstrukcja zabudowy: ruszt z profili stalowych mocowany do konstrucji stelaża, obłożenie z płyt GKBi z wyciętymi otworami na panel przycisków zwalniania wody oraz przyłacze wodno-kanalizacyjne muszli. Istotne jest, umocować stelaż na odpowiednim poziomie tj., takim aby po zamontowaniu muszla była w granicach 40-43 cm od powierzchni zapłytkowanej podłogi.
Zabudowa rur centralnego ogrzewania. Rury CO nieodzowny element naszych pomieszczeń ciągnący się do sufitu do podłogi. Stanowią pewnien kłopot, gdyż bardzo często przylegają do ścian, tak że trudno znaleźć mniejsce, aby położyć płytki. Dlatego często podejmuje się dycyzję o zabudowie. Konstrukcja: obłożenie rusztu stalowego płytą GKBi. Zamaskowanie takiego "problemu" jest niewątpliwie zaletą esteyczną, lecz w ten sposób radykalnie zmniejszamy skuteczność dostarczanego ciepła do pomieszczenia przez rury, spełniające rolę kaloryfera. Aby ciepło w części dostawało się do łazienki można zamontować kratki wentylacyjne w ilości co najmniej 2 - na dole oraz górze zabudowy.
Zabudowa rur kanalizacyjnych z wyższej kondygnacji. W budownictwie mieszkaniowym lat 70-tych w łazienkach częstym rozwiązaniem było wyprowadzenia spadów rur kanalizacji w przestrzeń łazienek lokatora zajmującego mieszkanie poniżej. Niestety widok zwisających z sufitu rur nie należy do estetycznych, a zabudowa sufitu nie jest w stanie całkowicie zamaskować ich istnienia, przez wzgląd na znaczny spadek jaki został im nadany. Często stosunej się zabudowę tzw. wykusz, który skutecznie usuwa ten swoisty widok. Zabudowa taka może mieć prócz funkcji esteycznej, także użytkową przez zamontowanie w nim dodatkowego oświetlenia.
Zabudowa sufitu. Ten rodzaj wykończenia sufitu bardzo często spotykany w łazienkach. Podstawową przyczyną podwieszenia sufiu to zniwelowanie nierównych powierzchni sufitu i potrzeba zastosowania punktowego oświetlenia - to niewątpilie zalety. Wadą jest zminiejszenie kubatury pomieszczenia. Konstrukcja z płyt impregnowanych karto-gipsowych przez wzgląd na wilgoć, zamocowanych na ruszcie z profili stalowych. Łączenia płyt wzmocnionych siatką z włokna szklanego licowanych gipsem szpachlowym. Powierzchnia malowana farbą akrylową.

   

   

   


DZIEŃ 11-12

Wylewka wyrównująca posadzki. Jak każda powierzchnia, także podłoga w łazience może jej powierzchni odbiegać od poziomu. Był to zamierzony cel, gdyż posadzki łazienek były profilowane w sposób umożliwiające spływ wody do kanalizacji przez tzw. kratkę grawitacyjną w przypadku awarii instalacji wodnej. W ten sposób rożnice w skrajnych przypadkach dochodzą do kilku centymetrów. Rozwiązaniem jest wykonanie wylewki wyrównującej powierzchnię posadzki (zazwyczaj na jej części). Materiał zastosowany do wyrównania takiej powierzchni musi charakteryzować się szerokim zakresem grubości wylewanej warstwy do 10 do 100 mm, oraz powinien być szybkowiążący - gdy zależy nam na czasie.
Kafelkowanie podłogi. W przypadku podłogi zasady są identyczne jak przy płytkowaniu ścian, czyli rozplanowanie, dobór odpowiedniego kleju oraz krzyżyka dystanowego.
UWAGA: W przypadku wyrównywania posadzki za pomocą wylewki należy zastosować wzmocnienie w postaci siatki w włókna szklanego wklejonej pomiędzy płytki, a powierzchnie posadzki.

   


DZIEŃ 13

Fugowanie, czyli wypełnainie spoiną cemetową przestrzeni pomiędzy płytkami ceramicznymi. Dobór kolorystyki zaprawy fugującej decyduje o efekcie końcowym kafelkowanej powierzchni. Zasada jest jedna - nie dobiera się koloru fugi na tzw. "oko", lecz najlepiej przykładając płytkę do wzornika palety kolorów dostępnych fug. "Szkoły" są dwie: fuga w zbliżonej kolorystce - zazwyczaj dobierana o ton niżej lub wyżej, żadziej o identycznym kolorze; fuga w kontaście - kolor o kilka tonów jaśniejszy lub ciemniejszy (np.: płytki beż - fuga brąz).
Narożniki wewnętrzne fugujemy silikonem w kolorze fugi cementowej, dostępnym w szerokiej palecie barw.

   


DZIEŃ 14-15

Pozostał tylko biały montaż. Misa WC z deską oraz przyciskiem, umywalka z baterią, syfonem i szafką, kabina prysznicowa z brodzikiem, baterią z deszczownią. Wklejamy listwę progową przy drzwiach, montujemy oświtlenie, gniazda i włącznki elektryczne, kratki wentylacyjne. Spradzamy szczelność armatury i połączeń z kanalizacją oraz doszczelnenia kabiny prysznicowej. Jeśli nie wykryliśmy nieszczelności - łazienka gotowa.

       

   

Powrót do strony startowej